نگهداری پرونده بیمار به عربی، کردی و انگلیسی

وقتی دو جهت نوشتار در یک سطر کنار هم می‌آیند

عربی، کردی سورانی و فارسی از راست به چپ نوشته می‌شوند و انگلیسی از چپ به راست. وقتی هر دو جهت در یک سطر بیایند، مثلاً نام یک داروی لاتین وسط جمله‌ای فارسی یا عربی، ممکن است علامت نگارشی یا پرانتز به جایی برود که نویسنده نخواسته و معنا عوض شود.

ساده‌ترین قاعده این است که جمله تا حد امکان به یک زبان بماند و نام دارو یا آزمایش همان‌طور که هست به شکل لاتین نوشته شود، بدون ترجمه. اگر ناچار به ترکیب هستید، بخش لاتین کوتاه باشد و آخر جمله بیاید.

یک نام با چند خط

نام بیمار ممکن است در کارت هویتی‌اش عربی نوشته شده باشد، در گذرنامه انگلیسی، و خانواده‌اش آن را به کردی تلفظ کنند. حتی درون یک خط هم شکل‌های مختلف هست: همزه، تای گرد، ی و ک در عربی، کردی و فارسی شکل‌های متفاوتی دارند و یک نام را هم می‌شود به چند صورت با حروف لاتین نوشت.

برای اینکه برگشتن به پرونده آسان باشد، در کلینیک روی یک شیوه توافق کنید: نام همان‌طور که در مدرک رسمی آمده است. هنگام جست‌وجوی بیمار نام کامل را ننویسید، بخش کوتاهی از آن را بنویسید و اگر چیزی پیدا نشد شکل دیگر املا را امتحان کنید.

• نام را کامل و مطابق مدرک هویتی ثبت کنید و کوتاهش نکنید.
• وقتی نام کوچک با بیماران دیگر یکی است، نام پدر یا جد را هم اضافه کنید.
• در تماس و صورتحساب از شمارهٔ پرونده استفاده کنید، چون با تغییر خط عوض نمی‌شود.

ارقام لاتین، تقویم میلادی و وقت بغداد

ارقام هندی-عربی و ارقام لاتین (0 تا 9) هر دو در منطقه رایج‌اند و شکل بعضی ارقام در عربی و فارسی فرق دارد. به همین دلیل وقتی شماره تلفن یا دوز دارو از روی کاغذ به صفحه یا از یک کارمند به کارمند دیگر منتقل می‌شود، خواندن اشتباه آسان است.

DrOnlineIQ در هر چهار زبان از ارقام لاتین، تقویم میلادی و وقت بغداد استفاده می‌کند تا شماره تلفن و زمان نوبت برای کسی که به عربی، کردی، فارسی یا انگلیسی می‌خواند یکسان دیده شود. زمان‌ها هم با یک ساعت واحد ذخیره می‌شوند و نوبت بیمار از یک صفحه به صفحه دیگر فرق نمی‌کند.

نسخه و برچسبی که داروساز می‌خواند

بیشتر داروسازان عادت دارند نام دارو و دوز را با حروف لاتین بخوانند و خود بسته‌های دارو هم انگلیسی است. بنابراین روشن‌تر این است که نام دارو، قدرت آن و تعداد دفعات مصرف به انگلیسی و با ارقام لاتین نوشته شود و توضیح برای بیمار به زبان خودش باشد.

این‌طور داروساز بدون حدس زدن آنچه لازم دارد پیدا می‌کند و بیمار هم می‌فهمد دارو را چگونه مصرف کند. نسخهٔ چاپی را دست‌کم یک بار پیش از تحویل بازبینی کنید، چون ترکیب دو جهت نوشتار بیش از هر چیز در چاپ به هم می‌ریزد.

تلفن مشترک خانواده، بیمار بدون تلفن و زبان رابط

در بسیاری از خانواده‌ها یک شماره برای چند نفر ثبت می‌شود، معمولاً شمارهٔ پدر یا مادر. این قابل قبول است، اما شمارهٔ تلفن هویت نیست و نباید به‌تنهایی برای شناسایی بیمار به آن تکیه کرد. در DrOnlineIQ پروندهٔ بیمار نام بیماران دیگری از همان کلینیک را که همین شماره را دارند نشان می‌دهد تا خانوادهٔ مشترک شناسایی شود، ولی مشترک بودن شماره به کسی حق باز کردن پروندهٔ دیگری را نمی‌دهد.

اگر بیمار تلفن ندارد، خانه را خالی بگذارید و شمارهٔ ساختگی ننویسید، چون شمارهٔ ساختگی ممکن است به غریبه برسد و دو پرونده را به هم گره بزند. پرونده با شمارهٔ پرونده، نام و تاریخ تولد بیمار باقی می‌ماند.

زبان رابط برای هر کاربر جداست: ممکن است پذیرش به عربی کار کند، پزشک به انگلیسی و حسابدار به کردی، و هر یک همان اطلاعات را به زبان خودش ببیند. آنچه بیمار از پیام و نوبت می‌بیند هم به زبان مناسب خودش است.